۱۳۸۸/٧/٢٩

منو آسمان در تنگاتنگ نگاه ابدی سوز شدیم ...

آه و فغان بود!

نه این بار همان قوس کماندار ...

قنطورس ماه من است!

ماه پیدا شده اسب نشانه!

به چه دارد که نشانی ببرد؟

به همان آه و فغان نیست که مرا در دل خود غرق کند؟

یا که دل داد سکوت شب عشق

عشق است که میگوید:

به کجایید؟

به زمان دل خود باز آیید!

به اسارت نبرید!

این همان چاووش است!

این همان رخصت باد و می و اندرز دل مدهوش است

به کدامین مرز عشق و راه نو دل بازم؟؟؟

آیا همین راز منو آسمان نیست؟