۱۳٩٠/۱٢/۸

 

به راستی چقدر سخت است خندان نگه داشتن لب ها

در زمان گریستن قلب ها و تظاهر به خوشحالی در اوج غمگینی

و چه دشوار و طاقت فرساست گذراندن روزهایی تنهایی و

بی یاوری در حالی که تظاهر می کنی هیچ چیز برایت اهمیت

ندارد اما چه شیرین است در خاموشی و تنهایی

به حال خود گریستن و باز هم نفرین به توای سرنوشت!